Koppeltjes voor het leven

Ik krijg regelmatig de vraag of de koppeltjes bij mij tijdelijk of voor altijd worden gevormd. Mensen zijn vaak verbaasd als ik zeg dat ze altijd bij elkaar blijven πŸ™‚

Een ingewikkeld verhaal!

Bij het vormen van koppeltjes komt veel kijken. Je zou het misschien niet verwachten, omdat het heel simpel lijkt. Immers een mannetje + een vrouwtje = een nestje. Toch komt er (naar mijn mening) veel meer bij kijken. Ik ben een absolute “gedragsfreak” want ik ben echt van het observeren van het gedrag van dieren. Bij hamstertjes kan dit echt prachtig, omdat ik ze zich opgroeien van baby tot volwassen dieren. Ik ken mijn dieren dus vanaf de geboorte en al vroeg ik het nest kan ik karaktertjes onderscheiden. De verschillen zijn wel nihil hoor, maar ze zijn er wel! Een koppeltje moet in balans zijn om goed samen te kunnen leven. In balans wil zeggen dat beide partners op hetzelfde niveau zijn. Als het vrouwtje dominanter is dan het mannetje dan gaat het mis. Als het mannetje dominanter is dan het vrouwtje dan gaat het mis. Ik leg uit waarom.

Wat zijn de gevaren van disbalans?

  • Een dominanter vrouwtje zal het mannetje eerder verjagen. Dit zorgt ervoor dat een vrouwtje de aanwezigheid van een mannetje niet langer wil hebben en het mannetje dus weggehaald moet worden. Als dit gebeurd kan het koppel nog wel gekoppeld worden, maar dan enkel om een nestje te krijgen en niet om samen oud te worden. De kans dat een vrouwtje dit gedrag herhaald is namelijk erg groot.
  • Een dominanter mannetje zal het vrouwtje eerder dekken. Dit kan ertoe leiden dat een vrouwtje gedekt wordt terwijl ze er eigenlijk niet aan toe is.
  • Twee onderdanige hamsters zijn vaak minder actief als het gaat om het krijgen van nestjes. Deze types leven vaak als broer en zus naast elkaar. Dat is ook heel leuk! Ik heb zelf enkele van deze koppels gehad en op dit moment twee die zo leven. Ze zijn gek op elkaar slapen samen e.d. maar krijgen geen nestjes. Heel leuk!
  • Twee dominante partners zijn twee hamstertjes die beide pittig zijn en dat zorgt 100% voor problemen en vaak blijven deze koppels maar korte tijd goed samen. Het mannetje zal het vrouwtje willen domineren en andersom. Als er op een gegeven moment eentje toegeeft dat is de kans groot dat deze kapot gebeten wordt πŸ™

Manier van fokken

Ik ben altijd van mening geweest dat het goed is om een koppel samen te houden tijdens een nestje. Maar zoals je hierboven kunt lezen is het wel bijzonder belangrijk dat een koppel in balans is, want anders is het juist niet goed om een koppel samen te houden.

Omdat mijn jongen opgroeien met een mama en papa lijkt het erop dat ze zelf wat meer in balans zijn als ze groot zijn. De jongen, eenmaal zelf gekoppeld, zijn namelijk net zo mooi in balans dan hun ouders dat waren. Zou het meespelen dat ze een goed voorbeeld hebben gekregen? Wie weet! πŸ™‚ Het kan maar zo, de kleintjes leren van hun ouders. Ik hou de nestjes ook tot hun 5e week bij elkaar, want ik ben van mening dat hoe langer de jongen bij elkaar blijven hoe socialer ze zijn als ze ouder zijn.

Lijnen en lijnen

Ik kan me heel goed voorstellen dat als dieren uit een lijn komen waarbij de ouders alleen bij elkaar komen om te paren en verder uit elkaar leven anders zijn. Dus stel je hebt een nestje waarbij de ouders niet bij elkaar blijven. Je houdt hier een kleintje van aan en koppelt deze met een partner, waarbij deze ook niet bij elkaar blijven. Je houdt daar weer een kleintje van aan etc. Dan heb je dus eigenlijk een hele lijn van dieren die niet gewend zijn om bij elkaar te leven. Althans dat hebben ze in hun socialisatiefase niet meegemaakt.

Ik begeef je op nieuw terrein met deze uitspraak, maar het is echt wat ik heb geobserveerd.

Veel nestjes?

Er zijn ook mensen die het zielig vinden om dieren hun hele leven bij elkaar te houden omdat het vrouwtje dan uitgeput raakt. Dan kan ik alleen zeggen dat dit een reΓ«el gevaar is als het koppeltje niet in balans is. Het vrouwtje is dan namelijk te onderdanig en laat zich dekken terwijl ze het niet aan kan. Natuurlijk moet je als fokker de koppels in de gaten blijven houden!

Ik heb nu bijvoorbeeld ook een koppel die bijna om de 1,5 tot 2 maand een nestje krijgt! Dat is bijzonder veel. Maar het vrouwtje komt uit een productieve lijn, waar alle vrouwtjes productief waren. De eerste generatie was niet zo vriendelijk naar de partners toe, maar vanaf de tweede generatie ging dat al beter en vanaf de 3e generatie kunnen ze in balans met elkaar leven.

Stel dat een vrouwtje om de 1,5 maand een nestje krijgt en hierbij sterk vermagerd, dan is het niet verstandig dit koppel bij elkaar te laten. Het lijkt er dan namelijk op dat het vrouwtje het niet aan kan en zich te onderdanig naar het mannetje opstelt.

Ik zie bij mijn vrouwtjes ook dat ze na een nest een paar maand geen nestje meer krijgen. Dit komt omdat ze zich niet laten dekken. Dus het vrouwtje wil niet gedekt worden en maakt dit duidelijk naar het mannetje en het mannetje is niet te dominant en accepteert dat. Dat is het perfecte koppel dat hun hele leven bij elkaar kan leven!

Bewaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *